Blog

Teleurstelling glutenvrij uit eten gaan

Uit eten gaan terwijl je glutenvrij en lactosevrij moet eten kan ontzettend lastig zijn. Mij heeft het altijd heel veel stress opgeleverd. Zelf ben ik al een ontzettende controlfreak en vind ik het lastig om dingen uit handen te geven en dat is helemaal zo als ik iemand anders mijn eten laat bereiden. Een foutje zit in een klein hoekje en ik ben degene die vervolgens dagen ziek op bed ligt. Een hele tijd heb ik uit eten gaan dan ook zoveel mogelijk vermeden, totdat ik op een punt kwam dat ik me realiseerde hoeveel ik daardoor eigenlijk miste. Voor mijzelf ben ik toen de uitdaging aan gegaan en ben ik ”gewoon” naar wat restaurants toegegaan om te eten. Wel met een hele goede voorbereiding en een hele check in het restaurant zelf, maar hey, ik deed/doe het! Soms gaat het fout, maar over het algemeen gaat het vrijwel altijd goed. Hoe vaker het goed gaat, hoe meer vertrouwen ik in uit eten gaan krijg en hoe leuker ik het vind!

Een tijdje terug zijn mijn vriend en ik, nadat de restaurants éindelijk weer open gingen, uiteten gegaan. Het was heerlijk weer, dus de dag van te voren reserveerde ik een tafeltje in een restaurant aan het strand. Ik reserveer altijd minstens een dag van te voren. Ik leg het restaurant dan goed uit wat voor allergieën ik heb en waar rekening mee gehouden moet worden. Zo vermeld ik áltijd dat men rekening met houden met kruisbesmetting. De daadwerkelijke reservering maak ik pas als ik alles vertrouw. Zo ook deze keer. Volgens het restaurant was er van alles mogelijk, zeker als ik voor vis zou kiezen. Aangezien het een visrestaurant was leek mij dat geen probleem. Reserveren dan maar!

 

Bestellen

We hadden drinken besteld en gaven onze bestelling door. De ober (ik denk de restaurant eigenaar, waar ik specifiek naar moest vragen om alles goed te laten gaan) kwam zelf met ideeën voor mij om te kunnen eten. Doen! Ik laat me graag verrassen en zeker als ik dan het idee heb dat het goed gaat komen. 

Bij het doorgeven van een bestelling vraag ik áltijd of de frituur voor de patat en/of aardappels glutenvrij is. Er werd mij verteld dat dat niet zo was, maar ik zou extra groente krijgen. Prima! Dacht ik. Extra groente zijn ook lekker!

Volop genoot ik in het zonnetje van het weer. Al pratend met mijn vriend genoot ik van het mooie uitzicht over zee. Na een tijdje wachten werd ons eten uitgeserveerd. De roodbaarsfilet op een bedje van groente zag er echt heerlijk uit. ”Eet smakelijk!”, wenste de ober ons toe.

Ik dacht dat je nog extra groente zou krijgen?”, zei mijn vriend. ”Ja, dat dacht ik ook, maar dit zal het wel zijn?” beantwoordde ik licht teleurgesteld. Op zo’n moment voel ik mij een enorme zeikerd. Voor mijn gevoel ”mag” ik al blij zijn dat ik ergens zonder problemen kan eten, dus waarom voel ik me dan zo aanstellerig teleurgesteld op het moment dat er geen extra groente geserveerd wordt? Voor mijn gevoel mag ik al blij zijn dat ik gewoon gezellig uit eten kan.

Wat te doen?

Op zo’n moment worstel ik met een enorm dilemma. Ga ik het wel of niet aangeven bij de ober? Het eten is al opgediend en we zaten al te eten. Mocht er nog wat gemaakt moeten worden in de keuken, dan is óf het eten koud óf we zijn al klaar met het eten. Ik besluit op zo’n moment maar om het te laten. Ik wil de gezellige sfeer niet bedrukken en er eigenlijk niet teveel bij stil staan. Het eten was ook écht heel lekker, maar ik kon helaas niet zeggen dat ik na mijn maaltijd echt vol zat. Witte vis en wat enkele groente zijn gezond, maar niet echt heel voedzaam.

Ik vind dit soort kwesties lastig. Aan de ene kant ben ik heel blij dat ik ergens kan eten en men ”extra” moeite voor mij doet in de keuken. Aan de andere kant ben ik bij mijn reservering heel erg duidelijk. Als een restaurant geen ”extra” moeite wil doen, dan kunnen ze het ook aangeven. Achteraf denk ik: hoeveel extra moeite is het voor een restaurant om een extra salade te maken óf aardappeltjes te bakken in de olie? Zeker als, in dit geval, het eten ook écht niet goedkoop is. Het maakt het voor de klant zoveel fijner en geeft een zoveel gastvrijer gevoel. Nu zit ik daar met een bezwaard gevoel en ga ik ook nog eens teleurgesteld weg. Dat ligt uiteraard aan mijn eigen instelling, maar toch.

Helaas weet ik dat dit vaker gebeurt. Dat een restaurant aangeeft dat er van alles mogelijk is en mensen letterlijk een blaadje sla krijgen ”omdat er voor de rest niks mogelijk is”. Tsja, wees als restaurant gewoon eerlijk wat er wel en niet mogelijk is. Duidelijkheid en transparantie zou hierin zo ontzettend fijn zijn. Als een restaurant het niet ziet zitten (wat ik me echt wel voor kan stellen), wees dan gewoon eerlijk. Dan zoek ik wat anders leuks op!

Heerlijke afsluiter

Wij hebben uiteindelijk een hele leuke en gezellige avond gehad en hebben de avond afgesloten bij bij IJssalon L-Arcobaleno in Nootdorp. Hier is alles glutenvrij! Het laatste bolletje liet ik dan wel op de grond vallen, maar tsja, dat was mijn eigen schuld! Dat is meteen een goede reden om snel weer eens terug te gaan!

Hoe gaan jullie hiermee om? Laten jullie een restaurant duidelijk weten hoe je je erbij voelt, of houd je net zoals ik je mond en ga je toch met een teleurstellend gevoel naar huis? Of vind je juist dat je niet moet zeuren omdat je al blij mag zijn dat je ergens terecht kan om te eten? Laat het hieronder, of in een persoonlijk bericht, weten!

Ben je nog op zoek naar een lekker restaurant bij jou in de buurt waar glutenvrij en lactosevrij geserveerd wordt? Check dan mijn verzamelde glutenvrije en lactosevrije hotspots in Nederland hier. Wellicht zit daar wat voor je tussen!

Reacties

  1. Ik vraag!
    Laatst heb ik de serveerster wel 7 keer terug gestuurd naar de keuken om te vragen of de chocolademelk/marshmallows/frietjes/… glutenvrij zijn. Ze deed het overigens graag.

    Als frietjes niet kunnen, vraag ik altijd of ze aardappeltjes in een pan kunnen bakken.

    En ik blijf vragen: zijn deze uitjes glutenvrij? Waarvan is deze marinade gemaakt? Hoe zorgen jullie dat er geen kruisbesmetting plaats vind voor onze maaltijden?

    Ik vraag het voor mijzelf, maar ook als voorbeeld voor mijn dochter: je mag voor jezelf opkomen!

    En als ik het dan volledig vertrouw en we hebben wat we willen hebben, dan geniet ik volop van mijn maaltijd.

    Gelukkig gaat dit al 3,5 jaar goed!

    1. Ik vind dat zo knap! Qua veiligheid met het eten houd ik ook álles in de gaten, maar toch nog iets extra’s vragen vind ik zo lastig. Ik voel me al alsof ik aan het zeuren ben… Bedankt voor je reactie!

      1. Ik heb er ook hard voor gewerkt om weer te kunnen genieten van uit eten gaan. Maar juist omdat ik zo veel vraag, kan ik daar onbezorgd zitten en genieten van het eten.

        In 2016 was uit eten gaan voor mij echt geen pretje. Het was een paar keer fout gegaan en daarna was het vertrouwen weg. Meestal was ik al misselijk voordat ik überhaupt een hap had gegeten, misselijk van angst om ziek te worden. Ondertussen heb ik mijn angst overwonnen. Ik ben eerst uit eten gegaan bij restaurants die ik 100% vertrouwde, bijvoorbeeld restaurants die volledig glutenvrij zijn en restaurants die zijn aangesloten bij de horeca alliantie van de NCV. Dat heb ik langzaam uit gebouwd.
        Sinds 2018 houd ik bij waar wij uit eten gaan. Omdat ik anderen ook wil inspireren om zich niet te laten tegenhouden. En in al die jaren zijn we niet 1 keer ziek geworden!

        1. Hoi Mirjam,

          Toevallig heb ik dat inderdaad ooit op jouw blog gelezen. Ik weet nog dat herkende en ”prettig” vond om te lezen. Fijn dat jij het vertrouwen echt volledig terug hebt en weer heerlijk kan genieten! Als ik soms de foto’s op je Instagram zie dan ziet het er allemaal heel lekker uit en ben je echt heel goed bezig. Het geeft mij ook vertrouwen om dat te zien en te lezen! Ga dus vooral door met jouw dingen delen!

      2. Ik herken jouw “struggle” wel, merk dat ik het moeilijk vind om voor mijzelf op te komen, terwijl ik dat wel voor mijn kinderen doe. Dan vraag ik echt door en vind ik het niet meer dan vanzelfsprekend dat er een volwaardig alternatief voor hen op tafel komt. Dat voelt op een of andere manier makkelijker en meer vanzelfsprekend dan voor mijzelf “doorzeuren”.

        1. Hoi Simone,

          Ik heb van best wel veel mensen reacties gehad en volgens mij hebben heel veel anderen dezelfde ”struggle”. Ik kreeg van iemand de tip, die in de bediening gewerkt heeft, om het echt aan te geven omdat het op drukke dagen echt wel en beetje erbij kan inschieten. Dus misschien moeten we dat gewoon onthouden! Succes met alles! Het komt goed. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.